|
Dünya Bize Sesleniyor...
.
Aydınlıktan geldim ben, sanki karanlığa doğru ilerliyorum... Ümmetim ümmetim diye ağlayan Sevgilinin yaşlatını simdi daha iyi anlıyorum... O sizler için ağlıyordu... Ümmeti için endişeleniyordu...Hanginizin babası, anası, kardeşi bu kadar sizi düşünüpte ağladı.?? O’ bir insan için değil! iki insan için değil! Ümmeti için ne kadar da üzülüyordu... Peki siz ne kadar sonunuzu düşünüpte ağladınız? O Sevgiliyi anlamak için ne kadar zamanınızı ayırdınız? Ben eminim ki, Resul sizin için sizden daha çok ağlamıştır...
.
Ama hala bir umudum var benim...
.
Yeni bir nesil filizleniyor sanki içimde ... Toprağına (imanına) sımsıkı sarılmış... kana kana içtiği su( kuran) öylesiye büyütecek ki onu, bir çınar kadar uzun olacak ömrü. Ne sel dinleyecek ne çığ nede tufan... büyüdükçe büyüyor içimde... Hissediyorum... Bana düşman olarak bakıyor kimileri... Nefret ediyorlar benden... Oysa ben herşeyi, herkesi o kadar çok seviyorum ki... Onlar için bende çok endişeleniyorum... Süslüyüm diye bakanlar, kıskananlar, hep benimle kalmak isteyenler var... oysa bende onlar kadar beşerim... bir gün bende yok olup gideceğim... herşeyi benim için yapıyorlar... oysa ben onlardan hiç birşey istemiyorum... Benim tüm güzelliklerim onlara bir imtihan olarak verildi… ama bunu anlamıyor kimileri… Kimileride biliyor fakat, göz ardı ediyor… Oysa bana baktıkların da tek görmeleri gereken şey kendilerini yaratan Allahı hatırlamak… Ama bunu çok azınız yapıyor… Karanlığa doğru sürüklüyor beni bu gafletiniz… Ama bir nesil geliyor… Onlar ne Hamza olabilirler, ne Ali, ne Ömer, ne zeynep, ne fatıma ne de bir başkası… ama gayeleri beni aydınlatmak… kurtuluşa erdirmek…
.
Onlara yardım edecek misin sende.?
|