|
]Yusuf AKGÜL
*
LEYLA İLE MECNUN KISSALARI
*
*
1- İki Mecnunun İmtihanı..
*
İki Mecnun vardı Leyla Çağında... İkisi de "Ben Mecnun'um!" diyordu. Devrin padişahının kulağına ulaştı iki Mecnun'un varlığı.
Olmamalı idi böyle bir şey!! Öyle ya şu koca âlemde tek bir Leyla var; nasıl olur iki Mecnûn!? Birisi aşkında kesinlikle sahtekardı padişaha göre, bir ferman çıkardı:" Tiz gele her iki Mecnûn olma iddiasındakiler!"
Ferman padişahın, derhal huzura getirildi iki Mecnûn'da... Padişah sordu:
-"Bir Leyla var ne ola ki iki Mecnûn? Birinizden biriniz yalancı, sahtekâr! İşimi uzatmayın, hanginiz söyleyin bana hakiki Mecnûn!?.."
İkisi birden; "
Padişahım Mecnun benim!" dedi. Padişah:
-"İmtihan ederim, yazık olur size, doğruyu söyleyin!" deyince; Mecnunlar direnerek yine; "İmtihana razıyız ey ulu hükümdar" dediler.
Padişah emir buyurdu:
-"Hemen kütük ve balta gelsin! Hanginiz hakiki Mecnun şimdi anlayacağız. Leyla’ya olan aşkı için kim elini kestirirse onun Mecnûn odur."
Derhal atıldı Mecnûn'luk iddiasında bulunanlardan biri:
-"Kes hünkârım! Bu el Leylâ'ma kurban olsun! "
Koydu elini kütüğe, baltayı vurdu cellat ve eli kesik halde feryâd etti o :
-"Leylâ'm! Leyla'm!... "
Diğer Mecnûnluk iddiasında olana yöneldi cellat:
-"Hadi bakalım sıra sende anlayacağız şimdi sen mi Mecnûn; o mu Mecnûn!..."
Mecnûn, öyle bir bakışla baktı ki cellada, cellad korkusundan üç beş adım geriledi.
"Behey adam! " dedi Mecnûn.. "Behey adam! Ben Leylâ'mın elini kestirmeeeemmm!”
**
2- Leyla'nın Kepçesi
*
Yakınlarından biri vefat eden Leyla, kırkıncı gün hayır yapmaya karar verir. Kuzular kesilir, yemekler yapılır.Eş dost, akraba, tanıdık, herkes gibi yoldan geçenler dahi davet edilir. Ancak Leyla'yı görebilmek için uzaktan izleyen Mecnun'u davet etmezler.
Mecnun davete aldırmadan yemek almak için elinde tabak, yemek kuyruğuna girer. Yemeği de elinde büyük tahta kepçeyle kazanın başında Leyla dağıtmaktadır.
Sıra Mecnun'a gelir. Leyla bakar ki bu Mecnun! Yemek vereceğine Mecnun'un kafasına tahta kepçeyle vurur ve sıradan atar.
Mecnun bu ya.. Tekrar sıranın en sonuna girer.
Leyla, kazana kepçeyi daldırırken bir de bakar ki Mecnun gene gelmiş. Kepçeyi kafasına geçirir, sıradan bir daha atar.
Mecnun uslanmaz. Bir daha kuyruğa girer. O anda önündeki adam der ki:
-“Yahu! Ne biçim adamsın! Leyla iki kez kafana kepçeyle vurarak seni sıradan attı. Sana yemek vermeyecek, anlamıyor musun?”
Bunun üzerine Mecnun da şu beyiti söyler:
-“ Olmasaydı bana onun da meyli
Kepçeyi kafama vurmazdı Leyli…” der.
*
*
3- Leyla mı? Mevla mı?
*
Mecnun, içindeki “Leyla” aşkını söndürmek için kızgın çöllere düşmüş, maşukunu arıyordu. Üstü başı perişan, zayıflamış, güçten kuvvetten kesilmişti. Sevdiğini aramaktan neredeyse kendisini kaybetmişti.
Bu sırada hiç farkında olmadan, kızgın kumlara seccadesini serip namaz kılan bir adamın önünden geçti.
Adam selam verip Mecnun'un yanına doğru yürüdü. O, Rabbine yönelmiş namazını kılarken önünden geçerek huzurunu ve huşuunu bozan bu sorumsuz kişi kimdi acaba? Namaz kılan kişinin önünden geçmenin günah olduğunu öğretmeliydi ki, bari bundan sonra bu hatayı işlemesin...
Mecnun’un yanına vardı ve yakasına sarılarak öfkeyle bağırdı:
-“ Niçin ben namaz kılarken önümden geçtin? Bunun haram olduğunu bilmiyor musun?”
Mecnun şaşırmıştı. Bu adam da kimdi? 'Namaz kılıyormuş da önünden geçmişim' diye düşündü. Sonra gür bir sesle çıkıştı:
-“Be hey kendini Allah'a verdiğini zanneden adam, sen namaz kılıyordun haaa!!”
-“Elbette! Görmedin mi?”
-“Görmedim... Ben Leyla'nın aşkından önümü bile göremezken, sen nasıl oldu da ta uzaklardan beni gördün?”
Öfkeden burnundan soluyan adam bir anda şaşırmış, susmuş ve başını öne eğmişti.
Mecnun'un dudaklarından şu cümleler döküldü:
-“ Demek ki senin Mevla aşkın, benim Leyla aşkım kadar bile yokmuş...”
*
*
Ve Üç Kıssada Bir Hisse:
*
Beyinleri, mideleri ve gönülleri bitmez tükenmez menfaat hırsı ve dünyalık kaygılar tarafından kuşatılmış olan insanlar; her ne kadar “Mevla”’ya ulaşmak için çabaladıklarını zannetseler de, aslında onlar “Leyla” denilen bir hevesin esiri olmuşlar, nefislerini put edip kölesi haline gelmişlerdir.
Şekilleri Mevla’ya dönük gözükebilir ama ruhları Leyla ile melguldür! Vesselam...
|
Bu kıssayı hiç duymamıştım ya... Haklı Mecnun... 
